لیمو 🍋

حوصلم سررفتهه..

با بچها برای شام ته چین درست کردیم؛ و خدایی طعمش عالی بود اما خب قابلمه در عالی شدن ظاهرش خیلی کمک نکرد بهمون..

با "پ" هم چندباری تلفنی حرف زدیم و معترض میشه که تو حرف نمیزنی، تعریف نمیکنی و فلان؛ اتفاقا من آدم پرحرفیم اما خب اون لحظه واقعا نمیدونم چی بگم و از چی تعریف کنم..

کاش صبوری کنه و هی اینجوری نگه تا دلسرد نشم، خب همینطور که اون الان حرف آنچنانی برای گفتن نداره، منم همینطورم!

اما خب میدونم که گذشت زمان و تجربه ساختن و خاطره های مشترک خودش زمینه حرف زدن های زیاد رو هم به وجود میاره😁

پ.ن: من برای راحت تر شدن باهاش به زمان بیشتری احتیاج دارم و هرچی بگذره بهتره و اون علیرغم اینکه میگه صبوره، عجله میکنه و هی به روم میاره که تو معذبی و فلان،، و این باعث میشه باز من به حالت سرد و تدافعی خودم برگردم و این روزا مدام درگیر اینم که از بازگشتم به اون حالت جلوگیری کنمم..

اما اگه یکمم فقط خودش فکر کنه و مقایسه کنه، متوجه میشه که چقدر از روزای اول راحت تر شدم و شدیم..

جمعه برمیگردم دانشگاه و قرار بود دیروز با "پ" بریم بیرون؛ اما یهو برامون مهمون اومد و گفتم خب اوکی، اشکال نداره، امروز میریم..

امروزم مامان و مهمونا رفتن مراسم ختم و این جور چیزا و تا عصر نیومدن،، سر شب یه موقعیت پیش اومد که برم به قرارم برسم!

دوش گرفتم، لاک زدم و داشتم آماده میشدم که یسری مهمونِ جدید اومد و خبب قطعا بیرون رفتن من کنسل شد!!

نمیتونممم بگم چقدددد عصبانی شدممم؛ خیلی خیلی خیلی..

چون من باید میموندم خونه و از بچها مراقبت میکردم تا مامان و بابا، با مهمونا برن خونه صاحب عزا برا تسلیت..

فقط به "پ" زنگ زدم و غر غر کردممم..

پ.ن: بهم گفت ولی امشب میخواستم برات گل بگیرمم کاش میومدی

خب بگیرررر چرا دلمو سوزوندی دیگههه😭💔🥲

این میشد اولین گلی که برام میگیره!!

من که یادآوری نمیکنم، ولی کاش فردا برام گل بگیره، و گرنه خیلی غصه میخورم🥺