لیمو 🍋

سلام به خونه ی امنِ قشنگم..

دلم بشدت برای این وبلاگ کوچولو و ناشناسم تنگ میشه..

هروز بهش سر میزنم اما نمیدونم چرا نمیتونم بنویسم..

خیلییییی حرفا برا گفتن دارم..

خیلیی اتفاقا افتاده که میتونم اندازه یه کتاب بنویسمشون..

اما همش حس میکنم اگه هی روزمره نویسی کنم..

در واقع دارم زندگی شخصیمو به اشتراک میزارم..

و خب این بشدت با اخلاق درونگرای من در تضاده..

بین این دوتا احساس گیر افتادم و نمیدونم کدوم درسته..

امشب رو مودِ نوشتنم و شاید چند روز آینده هم هی بنویسم..

نمیدونم والا..

شاید 🦦..